Ο Κόσμος μιας Πέτρας

 

“Δώρα μαζεύτηκαν πολλά των Χριστουγέννων

σε χρυσοποίκιλτα κουτιά κλεισμένα,

“…”

Ομορφιές στου στιγμιαίου την ανάσα,

φθαρμένες σχεδόν απ’ της ζωής τους την αρχή,

σκέψεις του διαστήματος ανυπεράσπιστες

που σ’ ένα δρόμο δύσβατο πασχίζουν για να βρουν

την ενδόμυχη εκείνη λάμψη τη φευγαλέα,

όπου η αιωνιότητα αθέατη κρύβεται

απ’ τις βεβηλώσεις του ματιού

“…”

Να κρατήσεις όποιο θες,

μα μη το κοιτάς σαν απουσία ασήμαντη.

Η επιθυμία είν’ αχόρταγη, μα τίποτα δεν ξέρει,

η άγνοια είν’ ο τόπος της

όπου οι ψυχές δεν μπαίνουν,

όχι επειδή δεν το μπορούν,

μα επειδή η άγνοια αληθινή δεν είναι. …”

NATURA_40a_292

Απόσπασμα από το ποίημα “Ο Κόσμος μιας Πέτρας”, της Ιωάννας Μουτσοπούλου

Α’ Κύκλος: Ο Χαμένος Εαυτός

Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε όλο το ποίημα, μπορείτε να αγοράσετε την ποιητική συλλογή “Ψυχές της Φύσης”.
Πατήστε εδώ για να μεταφερθείτε στη σελίδα με τη διαθεσιμότητα του βιβλίου.

(φωτογραφία: Γιάννης Ζήσης)