Οι Μίζεροι

 

“Έξω από το παραθύρι

ένα καναρίνι να τραγουδά

τη χαρά της ζωής

κι ας είναι λίγος ο χώρος

ανάμεσα στα γκρίζα τσιμέντα μιας άψυχης ζωής,

δίχως πράσινες χάρες

στο τραγούδι, τους σπόρους και το νερό.

Ήταν των αγγέλων η δοκιμή

πόσο μπορετό κοντά σ’ ανθρώπους να φτάσουν.

“…”

Μια νεοπλασία αισθητική εγέρθηκε

ενοχλημένη απ’ της ζωής τα εξώτερα ίχνη,

μίσησε τα τραγούδια των πουλιών,

ταραζότανε κάθε που άκουγε κόασμα βατράχων,

και το λάλημα του πετεινού ηχούσε σαν άλλη ζωή

για έναν Ηρώδη που φέρνει την άκρα σιγή του τάφου.

“…”

Τι ήταν λοιπόν χωρίς την καλοσύνη της ψυχής;

Αυτός είναι ο διδακτικός κύκλος για όλους.

Όσους νόμους και εξουσία οργίλη κι αν εγείρουμε,

εξουθενωτικό στέκει τέλος για τα όριά μας,

μέχρι τότε που μ’ άγγιγμα κι αίσθηση ψυχής

θα θυμηθούμε της Εδέμ την Κοινωνία. …”

M-28_292

Απόσπασμα από το ποίημα “Οι Μίζεροι”, του Γιάννη Ζήση

Ε’ Κύκλος: Η Κρίση

Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε όλο το ποίημα, μπορείτε να αγοράσετε την ποιητική συλλογή “Ψυχές της Φύσης”.
Πατήστε εδώ για να μεταφερθείτε στη σελίδα με τη διαθεσιμότητα του βιβλίου.

(φωτογραφία: Γιάννης Ζήσης)