Το Όνειρο της Λεβάντας

 

“…
Να τη η ανάσταση!

Μια γλάστρα στου παραθύρου τ’ άνοιγμα

ρεμβάζει στους κόσμους,

χώρια απ’ τον άνθρωπο-στην αυλή του.

Ο ταπεινός πηλός

σπίτι πρόσφερε για μια σπίθα ζωής,

που μεγάλωσε και θέριεψε

με ξύλινα ρυτιδιασμένα κλαδιά

και φύλλα μικρά και γκριζοπράσινα,

που σαν ιστός ονείρου μοιάζει

στου πρωινού το θάμπος.

“…”

Τόσα καλοκαίρια και χειμώνες

η λεβάντα σαν ξωτικό ανέμελο

σκορπάει τη μυρωδιά της

απ’ το δικό της σπίτι

και ξυπνάει μνήμες παιδικότητας

στης υλικότητας τα ζοφερά λιβάδια,

τα πνιγμένα απ’ τα παράσιτα

της επιθυμίας και της σκέψης. …”

ekl-4-74_292

Απόσπασμα από το ποίημα “Το Όνειρο της Λεβάντας”, της Ιωάννας Μουτσοπούλου

Β’ Κύκλος: Ο Μίτος της Ολότητας

Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε όλο το ποίημα, μπορείτε να αγοράσετε την ποιητική συλλογή “Ψυχές της Φύσης”.
Πατήστε εδώ για να μεταφερθείτε στη σελίδα με τη διαθεσιμότητα του βιβλίου.

(φωτογραφία: Γιάννης Ζήσης)