Το Τζάκι

 

“…
Μα η γη το τελευταίο δώρο της

το ‘χει καλά απ’ το χειμώνα φυλαγμένο,

στο τζάκι τ’ άφησε,

πλάι στις στάχτες τις παλιές,

που ξεχασμένες μείνανε σα θύμηση του κρύου

χωρίς κορδέλα πλουμιστή

ή περιττά στολίδια.

“…”

Παράξενο φάνταζε το πέτρινο κουτί

με αυστηρή τη γκρίζα όψη του

που δέσποζε στο χώρο.

Το ίδιο δώρο δίνει πάντοτε η γη.

Ποια η ανάγκη γι’ αλλαγή ανόητη,

όταν της ζωής τα θεμέλια τρέμουν

στο άκουσμα του απόκοσμου χειμώνα; …”

mantelpiece-chair_292

Απόσπασμα από το ποίημα “Το Τζάκι”, της Ιωάννας Μουτσοπούλου

Α’ Κύκλος: Ο Χαμένος Εαυτός

Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε όλο το ποίημα, μπορείτε να αγοράσετε την ποιητική συλλογή “Ψυχές της Φύσης”.
Πατήστε εδώ για να μεταφερθείτε στη σελίδα με τη διαθεσιμότητα του βιβλίου.

(φωτογραφία: wikipaintings)